Zoals het er nu uitziet wordt het een zwaar weekend, want de duiven krijgen de gehele terugreis te maken met een kopwind.

Tot nu toe zijn de concoursen redelijk eenvoudig verlopen met vrij hoge snelheden.

De opbouw van het vliegprogramma is niet zo goed, vind ik. Wij gingen van 250 km naar 350 km en nu naar 550 km. Een sprong van 200 km naar de dagfond en dat met een kopwind, dus.

Hier zijn 24 duiven naar Issoudun, wat zomaar 8 uur vliegen kan zijn. Op Pont-Sainte-Maxence (290 km) zijn er 34 mee, ook dat wordt zo’n 4 uur vliegen.

De duiven hebben heel wat NPO-mix gehad de laatste dagen en elke dag Octavit en Origanum Red in de ochtend. Aan de aanwezige vetten zal het dus niet liggen.

Voor de jaarlingen die niet op 100% zitten zal het zeker een zware dobber worden, vrees ik.

Het is vervelend dat je als allround speler de helft uit het hok moet vissen, de andere dag zie je dat namelijk terug aan de thuiszittende duiven. De mest is een stuk natter van de stress.

Het zou beter zijn om alles op donderdag in te manden en de week erop tussen de dagfond een inkorving op vrijdag. Loopt het uit op een zondaglossing, dan is de week erop weer op donderdag inkorven veel te kortdag. Ik maak dit probleem al jaren kenbaar hier, maar niemand schijnt daar iets mee te willen doen.

De jonge duiven zijn voor de zesde keer weggeweest, nu op een kleine 30 km. Ook deze keer hadden ze het taai. Met de harde ZW wind sloegen ze allemaal door en 2,5 uur na het lossen arriveerde de eerste duif uit de achtergrond. Alles kwam weer één voor één thuis.

De stand tot nu toe: met 160 jongen gestart met opleren, enkele heb ik zelf verwijderd, nu nog 125 aanwezig. Zelf boeit het me niet wat er weg is, maar andere schijnen daar voldoening uit te halen, vandaar dat ik het vermeld.

Ze krijgen hier een harde leerschool en die duurt nog 6 weken tot de eerste wedvlucht. Ik wil alleen met de echte doorzetters door, vandaar deze harde selectie.

Zo hoorde ik onlangs van iemand die meer dan 300 jonge duiven heeft dat hij ze nu al 20x heeft weggebracht. Hij zat nu pas op 8 km.

Mijn werkwijze verschilt dus flink. Ik start op 8 km en dan gaan ze er één voor één uit, ze moeten daar toch doorheen. Eén slechte vlucht straks in het begin en de voorzichtige liefhebber zit ook met een leeg hok.

We zien dit al jaren terug aan de mensen die hun jonge duiven alleen op de nalijn spelen, die zijn nu al massa’s jaarlingen kwijt.

Hier werd de afgelopen week de eerste oude duif verspeeld en dat was een tweejarige. Wel een goede als jaarling, maar hij kwam dit jaar nog niet uit de verf.

Op dit moment is er een adeno uitbraak gaande in het land. Ik krijg tal van mails wat te doen. De jongen vallen met bosjes dood op sommige hokken, terwijl ze gewoon geënt zijn met de rota/PMV entstof, sommige zelfs twee keer.

Ik ben natuurlijk geen dierenarts, maar begrijp dat het een enorm probleem aan het worden is. Ik heb meermaals een middel genoemd van een dierenarts uit België en ga dat niet weer doen, men kan dat terugvinden in de blogs van voorgaande jaren.

Hier tot nu toe geen problemen, al moet ik ook hout vasthouden natuurlijk. Ik heb ze eenmalig geënt voor rota/PMV en voor de pokken met het kwastje. Dit alles zo vroeg mogelijk.

Vooral de mensen die de afgelopen weken voor pokken geënt hebben lijken nu de meeste problemen te hebben met deze agressieve adeno.

Het lijkt me ook beter – hoe hard dit ook klinkt – om de jongen die ver heen zijn meteen te verwijderen. Het lijkt wel alsof de duiven gewoon stikken, dus degene die het nét overleven zijn stevig geraakt vanbinnen en zullen niet veel prijzen meer winnen, vrees ik.

Op zondagavond 21.00 uur werd ik gebeld voor een dopingcontrole op dinsdagmiddag 12.00 uur. Amper een jaar geleden na de vorige controle, dus. Een goed teken, want zou ik slecht vliegen dan zag ik niemand.

Ik heb niks te verbergen en zie het als een stukje positieve reclame voor de producten die onze zoon op de markt heeft staan.

De gebroeders Leideman hebben Afdeling 10 verpletterd. Wat doen hun zo goed en de rest verkeerd, ga je dan denken. Er zit 3 minuten tussen hun 1e en 20e duif en tegen 14.000 duiven kon zich daartussen maar één duif van een andere liefhebber klasseren.

Familie Eijerkamp won ook de 1e prijs met een witte raaf. Duiven die 5x per duizendtal spelen kunnen we tegenwoordig beslist als witte raven bestempelen. Een week eerder wonnen ze in hun rayon ook de 1e prijs met een duif die 5x per duizendtal wint, ook daar draait het dus om de echte superduiven.

Waar ik toch het meest van onder de indruk raakte afgelopen weekend zijn Roger & Nick Thijs op provinciaal Vierzon. Drie duiven mee en aan de 13e prijs alles thuis tegen 2.757 duiven. Dat is nou met duiven spelen.

Bij mij viel het in het rayon goed mee, op afdelingsniveau speelde de wind parten. Tegen 4.064 duiven werd het 5-6-7-8-9-10-18-22-23-26-28-29-32-33 enz., 38x per tiental en 16x per honderdtal. Ik had 59 duiven mee en 47 prijs per viertal.

De eerste groep van zes kwam duidelijk uit het oosten en toen wist ik al dat ik in de vereniging niet eens de 1e prijs zou draaien. Dit waren:

  1. Athena uit Olympic Willem (samenkweek Murphy’s Law x Olympic Millennium). Haar moeder is Athena’s Rossi, een dochter van Super Rossi.
  2. Millenniums Cannibal, een zoon van het Millennium koppel.
  3. National Millennium uit National Rossi (1e NPO Gien) x Olympic Millennium.
  4. Rainbows Millennium uit zoon Millennium koppel x Rossi’s Warrior.
  5. Golden Millennium uit het Golden Pair (zoon Millennium koppel x dochter Super Rossi).
  6. Blue Flame uit Millenniums Winner (1e NPO Châlons-en-Champagne) x Olympic Flame (samenkweek Murphy’s Law x Olympic Millennium).

 

Friesland

Bij Jan Timmermans kwamen de duiven ook redelijk, daar werd het tegen 14.043 duiven 20-22-23-35 enz. Zijn eerste vier arriverende duiven waren:

  1. Dochter Millenniums Winner (1e NPO Châlons-en-Champagne) x Olympic Flame (samenkweek Murphy’s Law x Olympic Millennium).
  2. Dochter Millenniums Rocket (zoon Millennium koppel) x dochter Super Rossi.
  3. Uit kleinzoon Super Rossi x kleindochter Millennium.
  4. Uit doffer Frans Maris x dochter Super Rossi.

Het was even schrikken. Ik bracht gisteren de jonge duiven weg op zo’n 20 kilometer van huis. Onderweg naar de losplaats viel er wat motregen, maar daar kijk ik niet naar als ze eenmaal in de mand zitten.

Ik loste ze weer één voor één en halverwege klaarde het iets op. Toen ik thuiskwam zaten er twaalf duiven binnen. Een dik uur later 20 van de 155 en toen zaten we al kort aan de middag. Het ging steeds harder waaien en de temperatuur liep stevig op. In mijn hoofd was het al een verloren jaar.

Toch begonnen ze om de paar minuten te arriveren, dat ging zo de gehele middag door. Ze hadden vreselijk veel dorst en kwamen van alle kanten tot laat in de avond thuis. Ik denk nu nog iets minder dan 10 kwijt. Ze zijn dus taai en kunnen wel tegen een stootje.

De jongste exemplaren zijn eind maart gespeend en hebben een andere kleur knijpring om. Ook daarvan zijn de meeste inmiddels thuis.

De jonge duiven gaan hier hele dagen los en vliegen vaak met deze temperaturen halverwege de middag hoog in de lucht. Ik denk niet dat ze daar minder om zijn en dat ze goed om kunnen gaan met deze warmte.

Twee weken voor de eerste prijsvlucht gaat het regime erop en vliegen ze eenmaal daags één uur verplicht. Tot die tijd mogen ze genieten van hun vrijheid en doen en laten wat ze willen.

Overmorgen pakken we de duiven weer in voor Melun (351 km). Normaal gesproken gaat de gehele vliegploeg gewoon mee.

Thuishouden voor de dagfond om de duiven bijvoorbeeld nog een kuur te geven, doe ik nooit. Hier trainen de duiven in het vliegseizoen eenmaal daags en dat op maandag, dinsdag en woensdag. Kortom, 3 trainingsuren per week. Ze worden dan wel elke week ingekorfd om hun conditie op peil te houden.

Over de prestaties van afgelopen weekend ben ik niet geheel tevreden, ik moest immers 2 minuten wachten op mijn tweede duif. Daarbij hield een boven het hok draaiende roofvogel een groep duiven buiten. Desalniettemin werd ik met 63 duiven mee 1e Grootmeester, dus het zal bij een ander niet veel beter zijn gegaan. Wel een hoop kruisende duiven onderweg doordat bijna heel Nederland op hetzelfde tijdstip loste.

De jonge duiven gaan ook vandaag weer op pad, het weer is nog goed dus daar maak ik maar gebruik van. Ik hoor best wat verontrustende verhalen over veel dode jonge duiven in Nederland en België, ondanks dat ze de rota-enting hebben gehad.

Hier gaat vooralsnog alles goed op het jonge duivenhok, elke dag krijgen ze ’s ochtends net als mijn overige duiven Origanum Red en Champions Mineralenmix over het voer.