Ik heb er weinig mee met die rui: overal pluimen en stof, vandaar dat ik de duiven hier maar eenmaal daags verzorg. De vliegers zijn inmiddels overgewend naar het hok van de oude duiven — al zitten er nog te veel.

Sterk seizoen bij de jongen

De jongen zijn dit jaar super afgekomen, wat te zien is aan de diverse tussenstanden in Geel en bij de Asduiven over alle jonge‑duivenvluchten in afdeling Zuidwest. Al snap ik daar het kampioenschapsstelsel nog steeds niet: bij de tussenstanden van de laatste vlucht sta je overal bovenaan, en bij de definitieve uitslag zak je weg. Het zal wel aan mij liggen.

Kuur, onderhoud en voorbereiding

De duiven zitten hier nu een dikke week aan de paratyfuskuur; enkele moeten ze nog ophalen. Dus degenen die me benaderd hadden kunnen nu contact opnemen.

Verder gaat het zijn gangetje en is de verzorging zo gebeurd. De hokken van de jongen zijn schoon — nog even met de stofzuiger erdoor en dan inspuiten met Virkon‑S. Dan kunnen ze volgend jaar weer gevuld worden.

Jeugd en de toekomst van de sport

Deze week had ik nog bezoek van een jeugdige kampioen, met wie een duif is geruild. Jammer voor die jonge liefhebbers is dat de duivensport zijn langste en beste tijd gehad heeft. Als sommige liefhebbers tegenwoordig meer duiven meegeven dan er in een gemiddelde vereniging weggaan — en dat men dat nog steeds toestaat — dan verwacht ik voor de jeugd weinig toekomst meer.

Gewonde duiven voorop

De duiven deden het erg goed op de laatste vlucht. Op de nalijn had ik 11 laatjes mee en één gewonde. En laat nou net die gewonde de 1e winnen. Maar dat is geen gewone: hij had al meerdere keren vroeg gevlogen voordat hij gewond thuiskwam.

Hij komt uit een zoon van Ponto Verkerk × Broken Dragon, die zelf de 1e semi‑nationaal won van Saint‑Philibert, gekoppeld aan Turbo Dragon (dochter van Turbo Millennium × Olympic Dragon), wat op haar beurt ook een topvliegster is.

Deze gewonde bleef enkele weken thuis om te herstellen van een wond aan de zijkant van zijn lichaam. De korst zit er nog op, vandaar dat ik hem op de nalijn meegaf. Zijn volle nestzus is een werkelijk superieure duivin: zaterdag mijn 2e van Toury en inmiddels 1e Asduif Jong in afdeling Zuidwest over alle vluchten.

Mijn eerste van Toury is overigens óók een gewonde herintreder. Die vloog eerst enkele nalijnvluchten om te herstellen en werd nu voor het eerst weer ingezet bij de jongen. Ook zij had vóór haar verwonding al top gevlogen, vandaar dat ze een tweede kans kreeg.

Deze duivin komt uit Big Ponto, een kleinzoon van Ponto Verkerk × Super Dragon. Hij zat gekoppeld tegen Witbuiks Ponto, een dochter van onze beste kweker Blue Witbuik × dochter Ponto Verkerk.

Uit de vliegers gekweekt

Deze drie jonge duiven zijn allemaal uit de vliegers gekweekt:

  • Big Ponto won 2× top‑10 NPO
  • Witbuiks Ponto won top‑10 NPO
  • Turbo Dragon won 2× top‑10 NPO

 

Ze moeten wel uit de goede komen. Maar zoals gezegd: volgend jaar willen we niet te veel duiven meer houden, dus er gaan er een boel weg.

We hebben dit jaar heel wat kampioenschappen behaald in vlieggebied Geel, maar ook in de gehele afdeling Zuidwest:

  • 1e Generaal Hok Onaangewezen
  • 1e Hokkampioen Jonge Duiven
  • 1e Asduif Jonge Duiven over alle vluchten

 

Dus al met al mogen we niet mopperen over dit wisselvallige, zware seizoen.

Lijnen die blijven presteren

Het doet me terugdenken aan 1999, toen Brabant 2000 werd opgericht met bijna 5000 leden. Toen werden we meteen 1e hokkampioen met de jongen en 1e Asduif met Ironman, die later vader werd van Supervedetje. Zij werd op haar beurt moeder van de 1e en 2e Nationaal Orléans bij Ludo Claessens.

Nu zijn we 27 jaar verder en lopen de Rocket‑ en Witbuik‑lijnen van destijds nog altijd als een rode draad door de duiven heen.

De resultaten van afgelopen weekend:

  • Toury (Afdeling Zuidwest): 7‑11‑13‑14‑18‑31‑34‑42‑54‑55‑57 tegen 5273 d. — 45 mee / 27 prijs
  • Toury (Vlieggebied Geel): 1‑4‑5‑6‑8‑11‑12‑14‑20‑21‑22‑28‑30 tegen 968 d. — 45 mee / 23 prijs
  • Nalijn (Geel A): 1‑15‑20‑39 tegen 894 d. — 12 mee / 8 prijs

 

Iedereen die hier wel eens geweest is, weet dat we met west‑ of zuidwestenwind niet bepaald gunstig liggen — laat staan in de afdeling.

We spelen vaak met niet meer dan 50 jongen, op de eerste vluchten na, want daar sneuvelen de meeste. Bij de oude al helemaal niet. Ook veranderen we al meer dan 30 jaar niet van voeding, systeem of bijproducten.

Begeleiding, gezondheid en het nieuwe seizoen

Van die bijproducten mag iedereen vinden wat hij wil, maar wil je er elke week staan om generaal hok te worden — met alle afstanden, weersomstandigheden en windinvloeden — dan moet je regelmatig presteren, niet met pieken en dalen. Daar hoort goede begeleiding bij.

Onze duiven moeten allround zijn; we houden geen aparte afstandsduiven. Ze moeten altijd mee, en dan blijven de goede vanzelf over.

De oude kregen dit jaar rust op de nalijn en zijn nu al ver in de rui. Ook daar stonden we 1e en 2e Asduif, maar om die duiven voor een trofee de nalijn te laten vliegen en dat volgend jaar toe te geven, daar passen we voor.

Het is een wat langere blog deze keer, maar ook hier gaan we wat rust inbouwen — dus niet meer elke week een blog.

Nu gaan alle duiven aan de paratyfuskuur inclusief enting. Mijn tip: wissel die elke 2 à 3 jaar af met een andere kuur en enting.

Hier krijgen alle duiven in de rui ook een goed werkende tricho‑tablet of kuur. In de rui is de weerstand op zijn zwakst en steekt tricho vaak tegelijk met paratyfus de kop op — dus hebben ze dat mijns inziens nodig.

Vandaag begint voor ons het nieuwe seizoen 2027: de duiven die mogen blijven gaan op de hokken van de oude duiven, sommige oude naar de kweek, en de kwekers die niet voldaan hebben gaan weg.

We moeten nu eenmaal 365 dagen per jaar alert blijven en de duiven goed verzorgen.

De jongen zijn naar tevredenheid gekomen; met deze westenwind had ik zeker niet verwacht om hier vroeg te zitten. Aan de lage snelheid te zien moet er in Frankrijk wel wat noordenwind gezeten hebben — anders kan het normaal niet en zit alles gewoon in het oosten.

Nu dus plaats 2 en 5: ze waren gelijk, maar één viel op het hok en de andere direct op de plank. Dan zit er zo een halve minuut verschil in. Tegenwoordig vallen de kopduiven steeds dikker en is het ook op 450 km puur secondewerk.

Breed spel in Zuidwest

Het spel is erg breed in Zuidwest; je moet al in het oosten of in het westen wonen wil je de eerste winnen. Met de oude stonden we op de laatste midfondvlucht ook lang op de 1e plaats in afdeling Zuidwest, maar uiteindelijk kwamen er nog een paar voor. Nu dus ook met de jongen: soms zit het mee, vaak zit het tegen.

In afdeling 10 en 11 hebben ze het goed voor elkaar. Ze hebben een eigen meldsite waar vrijwel iedereen meldt, en je kunt daar zelfs duiven volgen met een tracker‑ring. Ook in België hebben ze het goed geregeld: op Anons worden alle duiven doorgemeld, zodat men meteen weet wie de eerste gaat winnen zodra de verste afstand geklokt is.

Zoiets zou in Nederland ook mooi zijn. Compuclub Live heeft namelijk alleen zin als iedereen daar meldt.

Naar minder duiven en meer kwaliteit

Nog één vlucht te gaan. De jongen die er nog zitten zouden haast allemaal kunnen blijven; ze hebben het goed gedaan en staan me goed aan. Maar alles doorhouden lukt me niet.

Ik denk dat de nieuwe duivensport gaat bestaan uit minder duiven, perfecte verzorging, voeding en training. Dus hier volgend jaar fors minder duiven. Vorig jaar vlogen we met een 40‑tal jongen op het einde — nu ook — en dat is meer dan genoeg. Zelfs 30 zou al genoeg zijn als men ook nog tijd wil vinden voor andere leuke dingen.

Nog een weekend en dan zit het erop. Ik bestel deze week de paratyfuskuur en enting; de kuur start direct na de laatste vlucht en dan kan de rui beginnen. Hier wordt gelijk alles gescheiden en overgewend naar het verblijf van de oude duiven.

Ze komen bij mooi weer zoveel mogelijk los in het najaar en de winter. Eénmaal per dag eten en drinken, en op het voer alle dagen Origanum Red voor weerstand en zachte pluim. Daarnaast dagelijks een schep uit de mineralenemmer, en twee keer per week Prestavit. De mengeling is in de rui 3 delen Championsmix en 1 deel NPO‑mix — hier geen korreltje gerst, maar wel een vetrijke mengeling, ook in de rui.

Zo doe ik het al jaren, en elk jaar mag ik niet klagen. Ondanks dat dit jaar moeilijker verliep dan we wilden, zijn er toch weer vele kampioenschappen behaald.

Sterke referenties op de nalijn

Kees Schieman behaalde de 1e op de nalijn in vlieggebied Groen met een 50% Embregts‑Theunis. Bennie Aarts won de 1e in vlieggebied Geel op de nalijn — eveneens met 50% Embregts‑Theunis.

Het seizoen raast voorbij. Alweer gooide het weer roet in het eten en alweer valt — voor de tweede keer — een fondvlucht voor de jonge duiven weg. Persoonlijk vind ik dat jammer. In de afgelopen dertig jaar is op eigen hok wel gebleken dat juist de duiven die op deze vluchten erbij zijn, het jaar erop mijn beste worden.

Zo werd Diamond Fire Eyes vorig jaar 2e Asduif jong op alle vluchten in Brabant 2000. Dit jaar werd hij 1e Generaal Asduif in Vlieggebied Geel. Goede duiven blijven immers vaak goede duiven het jaar erop.

Windspelletje

De duivensport wordt steeds meer een windspelletje, en dat was gisteren opnieuw te zien. Niet één liefhebber uit vlieggebied Rood, Bruin of Groen in de eerste honderd. Dat ligt zeker niet aan de kwaliteit van de duiven daar — maar tegen de wind is niet te spelen, al helemaal niet op vitesse‑afstanden.

Dus kijken we maar naar het eigen gebied. In Geel A gingen deze keer slechts 566 duiven weg en wonnen we: 1‑3‑6‑10‑11‑17‑18‑19‑21‑27, enzovoort. 49 mee, 38 prijs. En opnieuw grootmeester in heel vlieggebied Geel.

Strenge selectie richting volgend jaar

Vandaag heb ik een eerste selectie doorgevoerd en een deel verwijderd waar ik weinig vertrouwen in had. Ik keek daarbij niet naar prestaties, maar puur naar het gevoel of ze het waard zijn om door te houden.

In de nalijnploeg had ik 12 eind‑mei gespeende jongen en 7 herintreders. Die laatste 7 zijn nu ook verwijderd — ook op de nalijn bakten ze er niets van. Ze bleven dus niet voor niets weg op de jonge‑duivenvluchten.

De planning is om volgend jaar minder duiven te houden, dus de selectie moet streng zijn. Van de jongen waar ik nu nog mee vlieg, mogen alleen de allerbeste blijven — net als bij de oude. Alles doorhouden wil ik niet meer.

Op andere hokken ontpopten deze duiven zich vaak tot erg goede kwekers; zelfs NPO‑winnaars zijn eruit voortgekomen. De duiven waar ik niets in zie, worden verwijderd — die worden nooit verkocht.

Volgend jaar wil ik de oude vliegploeg terugbrengen naar 18 koppels, en de kweekploeg naar 24, misschien zelfs naar 18. Er zijn al 75 ringen minder besteld, dus zeker minder jongen volgend jaar.

Rui, verzorging en voorbereiding op het nieuwe seizoen

Bij de kwekers is het nu volop ruien geblazen. Ze krijgen elke dag een deel uit de mineralenemmer en Origanum Red op het voer voor basisweerstand en een zachte pluim, plus twee keer per week Prestavit. De mengeling bestaat uit 3 delen Championsmix en 1 deel NPO‑mix.

Over twee weken beginnen de duiven aan hun jaarlijkse 10‑daagse paratyfuskuur, inclusief enting. Na de laatste vlucht krijgen alle duiven preventief een Trichopil en een luisdruppel — ze komen dan toch niet meer met andere duiven in contact.

Direct na de laatste vlucht gaan alle jongen die mogen blijven naar het oude duivenhok, waar ze — net zoals vroeger — om de dag even naar buiten mogen om te vliegen, als het weer het toelaat. Zo behouden ze hun opgebouwde spierkracht en komen ze vaak sneller op gang tijdens de eerste vluchten, en blijf je het scheefvliegen voor. Uiteraard ben ik in het najaar en de winter in de buurt wanneer ze los zijn.

Jan Timmermans speelde in Friesland, waar de fondvlucht wél doorging, alweer de 3e NPO — drie weken achtereen top‑10 NPO. Dit duifje won ook vorige week top‑10 NPO en is een kleindochter van Olympic Millennium.

De titel gaat niet over mezelf, maar over goede vriend Oliver Sabol van Team Eijerkamp. Oliver won voor de tweede keer dit jaar Nationaal Argenton, en daarnaast zeven keer nationaal in de zone. Een ongekend seizoen.

We hebben al jaren goed contact, en Oliver sprak vroeger al vaak zijn wens uit om zich te meten met de beste liefhebbers van België. De familie Eijerkamp maakte die droom waar: ze kochten de prachtige accommodatie van André Roodhooft, inclusief de duiven.

2026 zou een proefjaar worden om te zien hoe alles in België werkt — van het systeem tot de wegen om te trainen. Nou, als dit het proefjaar is, ben ik benieuwd naar volgend jaar.

Team Eijerkamp won met een kleinkind van Geeloger, die in korte tijd laat zien een topvererver te zijn. Ook in deze Argenton‑winnaar zit een stukje Embregts‑Theunis‑bloed: de grootmoeder Murphy’s Millennium komt immers uit de samenkweek Murphy’s Law × Olympic Millennium.

Geluk en pech liggen dicht bij elkaar

Bij samenkweek moet je geluk hebben. Er werden drie jongen geboren: één schitterende duivin (Murphy’s Millennium) en twee iets mindere exemplaren. Slimme Willem zei: “Ik neem die duivin wel, hou jij die twee maar. Mochten ze niet kweken, kun je altijd nog iets halen uit die van mij.” En dat had hij goed gezien, haha. De duivin van mij gaf een goed jong; de doffer gaf niets. Dat is nou eenmaal geluk of pech.

Ate Jan Mulder won de 2e in afdeling Friesland met een 50% Embregts‑Theunis duif. Jan Timmermans won de 9e, uiteraard met een 100% Embregts‑Theunis duif. Vorige week won Jan ook al de 3e in afdeling Friesland — maar die duif werd bij de landing achterna gezeten door een roofvogel en verkwanselde kostbare minuten. Vermoedelijk speelde hij daardoor de eerste kwijt. Ook dat is geluk of pech.

Topprestaties overal

Over geluk en pech gesproken: Oliver vertelde dat hij dit jaar de eerste op enkele seconden verspeelde aan Roger & Nick Thijs. Nu won hij de eerste met enkele seconden vóór diezelfde Roger & Nick Thijs — inmiddels één van de beste hokken van België.

Verder had Stefan Steenbergen de eerste vijf provinciaal, geklokt op enkele seconden, op een vlucht van amper 1100 mpm. Ook Davy Tournelle had ze weer geweldig.

Ik spreek Jan Timmermans meerdere keren per week, net als Oliver, Stefan en Davy. We leren van elkaar en hebben geen geheimen. Zo is Oliver erg tevreden over de NPO‑mix, net als Fernand Mariën. Stefan is dan weer erg tevreden over onze mineralenemmer.

Rui en verzorging richting het einde van het seizoen

Het is nu tijd voor de rui. De kwekers en vliegers zitten gescheiden; hier drinken ze Naturaline of Sedochol, en alle dagen krijgen ze Origanum Red op het voer, alsook Champions Mineralenmix en twee keer per week een schep Prestavit.

De duiven worden eenmaal daags gevoerd met 3 delen Championsmix en 1 deel NPO‑mix, om ze goed aan het ruien te krijgen. Ook krijgen ze eenmaal per week een bad.

Nog drie vluchten, en dan zit het seizoen erop — een moeilijk jaar voor mij en voor de meeste liefhebbers. Nu begint de kunst van het evalueren, zodat we het volgend jaar beter doen. En dat begint direct na de laatste vlucht.

peter-theunis-oliver-sabol

Met Oliver omstreeks januari 2020.