Het lijkt erop dat we over twee weken België in mogen, maar eerst nog één of twee trainingsvluchten vanuit het oosten. Daarop gaan misschien alleen mijn 20 overnachtduiven mee die ervaring missen. Met de programmaduiven wacht ik vermoedelijk op België.

De jonge duiven hebben hun tweede training achter de kiezen. Na twee keer afzonderlijk lossen ben ik er 5 van de 145 kwijt. Beter nu dan wanneer ze hun chip om hebben. Ze doen het goed, maar dat is al vanaf het begin. De kweek en alles daarna verliep probleemloos. Toch zegt dat niet altijd iets, zo denk ik wel eens terug aan 2012, wat een topjaar was met de jonge duiven.

Op beide Orléans vluchten had ik er vijf op teletekst en zo goed als alle ingekorfde jongen vielen in de prijzen. Toch kwam daar een klote najaar achterop met stevige paratyfus waarbij een hoop duiven verwijderd moesten worden.

Het kweekseizoen van 2013 verliep ook slecht. Ik had ze gevaccineerd tegen herpes, maar toch kregen ze het (sindsdien heb ik dat nooit meer gedaan). Alle 2012 jongen die paratyfus overleefd hadden, bleven achter op de vluchten in 2013.

Mijn hoop in de medische wereld was weg. Ik werd te lang aan het lijntje gehouden en niets hielp, dus heb ik radicaal geselecteerd in 2013. Alle duiven waar ik maar iets bij vermoedde, ongeacht prestaties of kweekresultaten, verwijderde ik. Nadien was het weer opbouwen en heb ik er gelukkig geen last meer van gehad.

Het leven van een duivenmelker gaat niet altijd over rozen, maar bij de pakken neerzitten is niets voor mij. Ik begon opnieuw te bouwen. Veel jongen kweken en verleggen van de beste duiven, hard selecteren en in 2014 stond ik weer waar ik daarvoor stond.

Vanaf toen wist ik dat je genoeg jongen moet kweken en je betere duiven op tijd moet laten stoppen. Selecteren uit 100 is makkelijker dan uit 20. Maar goed, alles heeft zijn voor- en nadelen. Vaak is het wel zo dat hoe meer duiven je houdt, hoe groter de problemen zijn als er iets mis gaat. Een kleine kolonie is overzichtelijker en gemakkelijker te motiveren.

De jonge duiven doen het goed. Gisteren heb ik ze voor het eerst opgeleerd op 10 km. Eén voor één werden ze gelost, dat was nog een heel karwei met 145 duiven. Eén jong is niet thuisgekomen, dat zag ik snel omdat ik zijn knipring had verwijderd. Hij wilde nooit het hok uit, terwijl de rest eruit stormde.

Ik ga ze vanaf nu eenmaal per week opleren en één voor één lossen. Als ze niet alleen durven vliegen kunnen ze namelijk ook geen 1e prijs winnen. Waarom gelijk op 10 km? Ik denk dat dit voor een gezonde duif die goed aan huis traint niet uitmaakt. Daarbij heb ik een hekel aan duiven inmanden, vandaar dat ik wat stappen oversla. Ik geef ook nooit duiven mee voor opleervluchten. Het is voor prijs of ik steek er geen tijd in.

Een duif is van nature een kladvlieger. Ik denk daarom dat als je een groep in één keer lost, ze sneller met andere duiven meetrekken, wat de kans op verliezen vergroot. Ook heb ik ze wel eens net na het lossen in de draden zien hangen, die een kilometer van de losplaats hingen. In België ontkom je daar niet aan.

Mineralen

De mest bij de jonge duiven is super. Ze krijgen elke dag Colicontrol of oregano olie op het voer, samen met onze Champions Mineralenmix. De verhouding die ik daarvoor aanhoud is één pikpot Mineralenmix op zes pikpotten voer.

Toen we met Bas van DHP Cultura de Mineralenmix ontwikkelden, heb ik aangegeven dat houtskool en roodsteen de voornaamste ingrediënten moesten zijn. Mineralen mochten niet overheersen. Ik houd niet van stoffige emmers en daarbij was ik enkele jaren terug bij een liefhebber die veel mineralenpoeder gaf; zijn duiven spoten de natte mest alle kanten op.

Hoe kwam ik op houtskool en roodsteen? In mijn tienerjaren kwam ik bij een sterspeler die met enkele duiven alles op een hoop speelde. Ik vroeg hem wat hij nu precies deed (ja, toen al zocht ik naar geheimen). De beste man gooide een emmer houtskool, een zak schelpen en wat kapotte dakpannen bij elkaar die hij vervolgens vergruisde. Dat gruis zette hij niet in het hok, maar strooide hij voor het hok op de grond. Zijn duiven smulden ervan en hun mest was zo mooi dat ik dit nooit vergeten ben. Ook de glans op zijn duiven die spiegelde in de zon is mij bijgebleven.

Dit is logisch te verklaren. Houtskool is goed voor de darmflora, denk maar aan de momenten dat je diarree of een lichte voedselvergiftiging had. In mineralen zit echter veel zout. Zet een potje in je hok en je weet na enkele dagen dat het overbevolkt of vochtig is, het water zal in het potje staan. Vandaar de dunne mest bij duiven die teveel mineralen krijgen toegediend.

Hier krijgen ze alleen op zaterdag bij thuiskomst van een wedvlucht de mineralen van Mariën op het voer. In het stille seizoen – dus niet alleen wanneer ze jongen van 5 à 6 dagen hebben – schijnen ze er ook iets meer behoefte aan te hebben.

Het licht gaat op groen, dit keer vanuit Limburg / Duitsland. Zoals het er nu uitziet blijft het bij opleervluchten en zit er geen uitslag aan vast. Ik doe nooit aan opleervluchten mee, dus volg ik deze week het nieuws omtrent het vervolgprogramma op de voet.

De jongen zijn weer de oude, enkele heb ik preventief verwijderd. Hier hele dagen los, ze mogen doen wat ze willen. De laatste ronde is voor de pokken geënt met een injectie, de rondes daarvoor met het kwastje. Begin juni wordt de gehele ploeg voor paratyfus geënt en kan alles hopelijk de hort op voor een vliegseizoen dat we niet snel zullen vergeten.

Hier een korte video van de jonge duiven ploeg 2020:

De oude duiven worden eens per week 25 km opgeleerd waarna ze één dag bij elkaar mogen. Bij de jonge duiven valt de adeno-uitbraak vooralsnog mee, vier stuks heb ik verwijderd. Elke ochtend voor het licht aanspringt bekijk ik de mest, zo heb ik probleemgevallen snel in de gaten. Ze lijken de dans dus te ontspringen, of dat komt door de combinatie Colinol, MG Mix en onze Champions Mineralenmix die ik om de dag geef? Geen idee.

Eigenlijk zou ik met de jonge duiven op pad kunnen, ze vliegen goed en hoog. Andere liefhebbers hebben ze al vijf keer weggebracht, maar ik kies ervoor om wat langer rustig te blijven. Dit omdat ik verwacht dat het seizoen ook wat langer zal duren.

Bij Jan in Friesland gaan de jonge duiven altijd pas laat op pad en is de uitslag op de eerste drie vluchten vaak slecht. Maar als ze eenmaal op gang komen, is er de laatste jaren geen houden aan op de midfond.

Hier kies ik er dit jaar voor om alles eind mei/begin juni in de mand te stoppen en op 3 km van huis één voor één los te laten. Ze moeten alleen durven vliegen, anders zullen ze nooit voor de eerste plaats kunnen gaan. Maar goed. Wat er niet in zit, kun je er ook niet inbrengen of in dit geval inrijden. Ik vergelijk het maar met mensen. We starten allemaal op de basisschool, de een groeit uit tot timmerman en de ander tot professor.

Let wel, het is oppassen geblazen met adeno. Heb je het stevig gehad, houd ze dan de eerste drie weken thuis. Datzelfde geldt na een pokkenenting, dit bespaart je een hoop verloren jongen.

De overnacht jongen zijn afgelopen jaar overigens gelijk op 145 km gegaan zonder ze op te leren. Per saldo geen kwijt. De laatste overnacht jongen worden dit weekend gespeend. Ook zij zullen dit jaar ergens in juli gelijk op 145 km gezet worden zonder dat ik er eerst mee op pad ga.

Hier en daar staat er toch wat te gebeuren, diverse afdelingen maken momenteel concept vliegprogramma’s. Nu de verenigingen nog die voorbereidingen kunnen treffen, het kan maar gebeurd zijn. Ik verwacht begin juni gewoon prijsvluchten.

Bij mijn jonge duiven lijkt Adeno zijn intrede te doen. Enkele hadden slechte mest en een krop vol water zonder dat ze braken. Eén heb ik al verwijderd, twee zitten nu apart om het verloop te bekijken maar worden ook nog verwijderd.

Uit voorzorg heb ik toch maar Furoxine op het voer gedaan. Uitzieken heb ik vorig jaar geprobeerd, toen had ik er binnen de kortste keren 20 minder, dus dat is geen optie.

Nu lijken de duiven met de grootste ent reacties van de pokkenenting de eerste slachtoffers. De laatste ronde ga ik toch met de spuit voor de pokken enten, eens kijken of dat verschil maakt en of die er geen Adeno door krijgen.

Ze krijgen hier gewoon drie keer per week Colinol op het voer met Olympic MG Mix, maar dat lijkt Adeno dus niet voor te blijven. Maar even afwachten hoe hevig het gaat verlopen.

In deze tijd is er volop triest nieuws, zo kreeg ik ook te horen dat Adriaan Scheele plots is overleden. Adriaan was een hele rustige, aardige man. Ik wens Jaap en de familie enorm veel sterkte met dit verlies.