Vorig jaar zijn de oude duiven, jaarlingen en jonge duiven super gekomen. Ik durf zelfs te zeggen dat er maar weinig anderen waren met zoveel asduiven in verschillende spelverbanden als hier met de jonge duiven.

Whzb dan? Die moeten eerst eens met eerlijke spelregels komen en niet bij de ene vier en bij de ander 5 vluchten mee laten tellen. Ik snap niet dat ze aan zo’n oneerlijke competitie überhaupt aandacht schenken.

Gewoon de beste asduif over een heel seizoen met een gelijkwaardig vliegprogramma voor iedereen, wat ze nog steeds niet voor elkaar lijken te krijgen.

Om die reden pleit ik ervoor om alle afdelingen in Nederland af te schaffen en het vliegprogramma vast te laten stellen door secties die zich niet laten beïnvloeden door oubollige kiesmannen.

Maar goed, ik dwaal af. Ondanks dat de oude duiven en jaarlingen zo goed gekomen zijn, zitten er toch maar 10 op de 28 vliegkoppels en de rest is jaarling.

Daarbij heb ik geen enkele angst om met jaarlingen het dagfondprogramma aan te gaan. Het gaat om kwaliteit. Ze kunnen het, of niet.

Eén ding is zeker: goede duiven kun je 12 maanden per jaar kweken.

Ik las vandaag op de website van A.S. dat Willem de Bruijn vindt dat duiven beter voor 10 februari gelegd kunnen worden. Hier ben ik het niet helemaal mee eens.

Ik heb in mijn duivencarrière al meer dan 100x teletekst gewonnen, en ik denk dat 45% van die winnaars gespeend waren tegen eind april/begin mei.

Zelf speen ik tot eind april/begin mei. Vaak zitten daar echt goede duiven bij, alleen raak je er per saldo meer van kwijt door de kortere periode van africhten. Die jongen krijgen een spoedopleiding om alsnog de start te halen, vandaar dat er meer achterblijven.

Maarten Huijsmans haalde hier vorig jaar tien jongen op die gespeend waren tegen eind april/begin mei. Hij speelde met deze jongen op de nalijn, maar ook daar zaten enkele toppertjes bij.

Binnen enkele maanden is het weer zover, dan kunnen we weer gaan vliegen en hopelijk onze doelen waarmaken.

Persoonlijk heb ik veel zin in het nieuwe seizoen, de duiven ogen namelijk weer kerngezond en in orde.

Uit ervaring is gebleken dat details het verschil maken. Tegenwoordig moet je 12 maanden per jaar goed met de duiven bezig zijn, iets wat ik vroeger in de wintermaanden wel eens vergat.

Voorbereidingen

De voorbereidingen op het nieuwe seizoen starten zodra het oude seizoen is afgelopen, wanneer de duiven een gedegen paratyfus kuur hebben gehad en vrij zijn van luizen en trichomoniasis (‘t geel).

Daarna maak ik de hokken zuiver en ontsmet ik ze. Of je hierbij door moet slaan, zoals sommigen die de dakpannen eraf halen, schoonwassen en hun hele inventaris eruit breken, dat betwijfel ik.

Naar mijn mening is een goede schroeibeurt met de gasbrander en eventueel inspuiten met Vircon S voldoende.

Kweekseizoen

Je moet er wel voor zorgen dat de duiven perfect in orde zijn tijdens de kweek. Drie weken voorafgaand aan de kweek koppel ik ze voor, zodat ze elkaar leren kennen. Dit scheelt een hoop ellende.

Ik ben in de winter wel eens op plaatsen geweest waar 30 koppels na een maand een handjevol jongen van diverse grootte hadden liggen. Kijk, zoiets mag natuurlijk niet voorkomen als je serieus met de duivensport bezig bent.

Nu weet ik zelf als de beste dat een superieure kweek niet altijd een garantie is voor succes, maar ook tijdens een mindere kweek kun je enkele toppers kweken. Toch zie ik liever dat alles loopt zoals het hoort.

Zoals gezegd, blijven de vliegduiven hier zolang mogelijk bijeen, dus zeker na het opbrengen van de jongen nog een tiental dagen op eieren erna.

Voor een vervroegde pennenrui ben ik niet bang, ze worden tijdens het tien dagen durende broeden gewoon verduisterd tot halverwege april.

De duiven komen hier in de winter enkele dagen per week los, straks enkele korte trainingsvluchten en dat moet voldoende zijn om weer in het ritme te komen. Ik ben van mening dat ze zichzelf op de wedstrijden in conditie moeten vliegen.

Deze week werd er weer veel lavakorrel besteld. Opvallend veel afnemers hadden eerst gebroken maïskolven in het hok liggen, maar zijn hier toch maar vanaf gestapt.

Nadelen van gebroken maïskolven

Ik hoorde dat de mest diep tussen de kolven gaat zitten, waardoor ze bij vochtige omstandigheden schijnbaar flink gaan stinken. Persoonlijk vind ik ze niet fijn, omdat ik rugklachten heb en niet over een ongelijke bodem kan lopen. Maar goed, ieder zijn ding natuurlijk.

Voordelen van lavakorrel

Steeds vaker zie ik dat liefhebbers die last hebben van stof, besluiten om lavakorrel op de bodem te leggen. Al het fijne stof zakt namelijk tussen de korrels door naar beneden en waait niet op dankzij het gewicht van de korrels die bovenop liggen. De lavakorrel zal hierdoor nooit verwaaien in het hok, al ligt het er maar 2 cm dik op.

Zelf ga ik eens per twee weken met de gasbrander over de korrel heen om de pluimen weg te schroeien en alle eventueel aanwezige bacteriën te doden. Ik hoef hierbij niet bang te zijn dat ik het hok afbrandt, want lavakorrel is gelukkig niet brandbaar.

Pas op met witte vloerdekkorrels

Mijn advies aan iedere liefhebber is om op te passen met witte korrels die als ‘lavakorrel’ aangeboden worden. Witte lavakorrels bestaan namelijk niet. Deze producten zijn vaak gemaakt van zachte kalkstoffen, die je snel kapot trapt. Dit leidt tot een hoop stof in het hok (en zeker ook daarbuiten!).

Verkooppunten lavakorrel

Onze lavakorrel is momenteel te koop bij Kranendonk Diervoeders in Ridderkerk, de vestigingen van Ronny van Tilburg, ons adres in Hoeven en binnenkort ook weer bij Duivensportcentrum ‘t Harde. Uiteraard kunnen wij de lavakorrel ook verzenden. Neem voor de voorwaarden even contact met ons op.

De eerste jongen zitten hier gespeend, die kunnen lekker uitgroeien tot volwaardige atleten.

De jongen drinken vanaf de eerste dag om de dag Naturaline en krijgen volop te eten, al moet ik hier wel bij vermelden dat ze pas in de middag gevoerd worden. De jongen worden zodanig gevoerd dat er genoeg overblijft om de ochtend door te komen.

De reden dat ik ze nu één keer per dag voer, is dat ik ze graag gretig zie op het moment van voeren. Dit maakt het aanleren van het fluitsignaal eenvoudig. Ze leren zo namelijk dat wanneer er gefloten wordt, ze eten krijgen. Daarnaast is dit een goed moment om te zien wie er niet komt eten of niet lekker in zijn vel zit.

Nog een voordeel: als ze gretig zijn, leren ze gelijk alles op te eten. Er is geen tijd om kieskeurig te zijn, want dan heeft de buurman het bordje al leeggegeten.

Ik heb onderstaand filmpje gemaakt waarin duidelijk te zien is hoe het er hier momenteel aan toe gaat. Let hierbij ook op de manden in het hok, waar ze nu alvast aan kunnen wennen. Tevens is te zien dat ze alleen uit de drinkgoot kunnen drinken en dat ze dat zelf uit moeten zoeken.

Neem ook eens een kijkje op de nieuwe website van Adam Thomas en let daarbij op wat Snow Queen al gegeven heeft. Die heeft hij hier gehaald. Die witte die ik destijds vermeldde en die enkele Chinezen toen lieten zitten vanwege haar kleur.