Tot nu toe verloopt de kweek voortreffelijk. De duiven zijn ‘s avonds samen gezet. Daarna deed ik direct het licht uit en heb ik ze de andere morgen met de natuur op laten staan. Ze lagen netjes in de schotel, dus allemaal goed aangepaard.

Nu drie dagen later zit alles los op het hok en zijn ze gezamenlijk in bad geweest. Eén doffer heb ik enkele keren hardhandig uit een andere bak moeten gooien, maar na enkele keren begreep hij de boodschap.

Nu vliegen ze af en aan en slepen ze de nesten vol met erwtenstro dat op de vloer ligt. Ze worden hier bakvaster van. De zomerjongen – waarvan de doffer van Willem nog op vier oude pennen staat en gekoppeld is aan een zomerjong van Super Rossi – zijn ook goed aangepaard.

De voorbereiding naar de kweekperiode toe verliep als volgt. Ze zitten nu drie weken op hun bak en ik ben al ruim drie weken aan het bijlichten om de hormonen op gang te krijgen. Ze hebben 14 uur licht wat betekent dat de lampen 14 uur per dag aanstaan, ook overdag.

De paratyfus enting was net na de tiendaagse paratyfus kuur van half september en de paramyxo enting was eind oktober. Begin november heeft alles BelgaMagix en een luisdruppel gekregen. Op advies van de dierenarts gaf ik ze een week later een pil tegen wormen. Nu dus elke dag Ropa-B olie over het voer met een koffielepel van het testproduct voor een goede bevruchting.

Aan het drinkwater voeg ik zoals altijd om de dag Naturaline met extra knoflook toe. Dagelijks krijgen ze wat Allerlei en daar moeten ze het in de kweekperiode mee doen. Ik voer gewoon volle bak, maar vul pas bij als alles op is. Bij de vliegduiven idem dito, al merk ik dat zij wat minder eten nu de ergste rui voorbij is.

Ik maak er dus niet teveel werk van en in allerlei maantheorieën geloof ik niet. Ik ken er genoeg uit mijn directe omgeving die zich daar mee bezighouden, maar een stuk slechter spelen dan mij en evenveel of meer jonge duiven verspelen.

Dat ingewikkelde gedoe is niks voor mij. Selecteren doe ik door de reismand te laten beslissen wie in staat is 1:100 te winnen. Mijn taak is ze gewoon gezond, gemotiveerd en geconditioneerd te houden. Voor de rest moeten ze er zelf voor zorgen of ze lang of kort op mijn hok willen vertoeven.

Zoals gezegd, zitten de duiven hier nu samen. Ik heb best wat kinderen van het Millennium koppel tegen kinderen van Super Rossi gezet. Afgelopen jaar had ik een koppeling van een Millennium kind x een kind van Super Rossi waar zes duiven uit zijn gekweekt. Mijn drie beste jonge duiven kwamen uit dat koppel en de twee nestmaten die Jan eruit had waren ook super.

Eén daarvan werd bij Jan 4e nationaal duifkampioen. Zijn nestmaat deed het nog beter door tweemaal teletekst te winnen en 5e Asduif WHZB te worden. Natuurlijk is het geen garantie dat deze kruisingen weer gaan slagen, maar de tijd zal het leren.

Dit jaar is er niet veel bijgehaald, alleen een duif die ik heb gekregen van Willem de Bruijn uit zijn beste lijnen. Er komt ook nog een doffer van Bas. Beide doffers van deze twee tenoren van Zuid-Holland worden gekoppeld aan twee prachtige nestzusters uit Super Rossi.

De drie samenkweek duiven uit mijn Olympiade zijn ook gekoppeld tegen kinderen van Super Rossi, maar ook daarvoor geldt: als ik uit iedere koppeling één goede kan kweken, ben ik een gelukkig man.

Ik mag van geluk spreken met een topkweker als Super Rossi. Zijn kinderen zijn sterke verervers die gemakkelijk kruisen met andere duiven. Zo is Super Rossi grootvader van twee Olympiade duiven, meerdere nationale Asduiven (zoals de 3e nationaal Asduif van Maarten Huijsmans, de 6e nationaal Asduif van Jouke Elzinga en de 4e nationaal Asduif en 5e Asduif WHZB bij Jan), maar ook de 1e Asduif van Italië dit jaar. Ook in Wales bij Adam Thomas, om er maar een aantal te noemen.

Vandaar dat ik zuinig ben op zijn nazaten en er niet één kind uit Super Rossi meer verkocht wordt.

Ik zag nog een filmpje op PIPA TV van hok Vercammen, waar ze vertelden niet aan inseminatie of iets dergelijks te doen. Zij geloven in de kwaliteit van jonge duiven en niet in kwantiteit. Zo sta ik er ook in, vandaar dat alle voedsterduiven zijn verwijderd en er geen eitjes meer worden verlegd. Het moet met goede duiven gebeuren. Duiven waarvan men niet wil kweken horen niet op het hok te zitten.

Verder bekijk ik dagelijks de vele verkoopsites en kom ik telkens tot de conclusie dat er niet één verkoopsite meer is die de focus op topkwaliteit legt. Zo zijn er ook bijna geen magazines meer die echte reportages vermelden en diep ingaan bij een kampioen over zijn omgang met duiven. Het zijn vaak commerciële kampioenen of ‘vrienden van’ waarover geschreven wordt.

Ik heb plaats voor 24 koppels vliegduiven, maar in die 40 jaar dat ik duiven heb, is het me nog nooit gelukt om daar 24 gelijkwaardige koppels prestatieduiven in te krijgen. Vandaar dat er in het vliegseizoen alle weken afvallers zijn.

Zo snap ik sommige liefhebbers niet (en dan praat ik niet over de commerciële hokken die er hun kost uit halen) om met zoveel duiven te spelen. Leg de focus op je beste, dan zal je zien dat je er meer plezier in hebt en dat de prestaties verbeteren.

In de jaren ‘90 zaten hier aan het begin van het seizoen 12 kweekkoppels en 18 weduwnaars. Daar kweekte ik 80 jongen uit waarmee ik startte. Na zes weken zaten er nog maar acht weduwnaars, maar die zaten wel wekelijks goed in de prijzen. Natuurlijk werd er toen anders gespeeld. In deze hoek werd er nog stevig op de duiven gegokt, waardoor ik nooit geld bij hoefde te leggen. Ik betaalde mijn hobby volledig van het gewonnen prijzengeld.

Ook werd er toen met duiven gespeeld die vijf jaar en ouder waren. Die maakten de helft minder kilometers dan mijn duiven nu, ze werden namelijk alleen vitesse en midfond gespeeld. Nu wordt er veel meer van hun verwacht. Zo speel ik hier nog met driejarige duiven, iets wat de twee kampioenen uit Zuid-Holland niet zullen doen. Drie jaar is wel echt de max als je er tussendoor ook nog dagfond mee speelt.

Hier is seizoen 2020 van start gegaan. Althans, op het kweekhok zijn alle 30 koppels samen gezet en het lijkt erop dat ze het goed met elkaar kunnen vinden. Nu koppel ik zomerjongen meestal wel aan een oudere partner, enkele uitzonderingen daargelaten.

De eerste drie dagen laat ik enkele koppels gelijk los. Na de derde dag gaat alles los en moeten ze het verder maar uit zien te zoeken.

Hier koppel ik goed x goed, compenseren doe ik namelijk niet. Een duif die compensatie nodig heeft, ruim ik op. Ik geloof ook niet in ogen en andere theorieën.

Het is elk jaar gelukt om teletekstvliegers, Asduiven en/of nationale Asduiven te kweken. Die laatste vliegen vaker in Friesland op het hok bij Jan waar het net iets eenvoudiger is om bij de nationale Asduiven te komen dan hier. Dan doel ik niet zo zeer op de concurrentie (al speelt dat natuurlijk wel een rol), maar meer op het aantal duiven waar Jan tegen speelt.

Jan heeft dus acht duiven bij de eerste 60 nationale Asduiven midfond jong. Het merendeel is hier als ei gehaald.

In mijn samenspel kiezen de meeste liefhebbers ervoor hun jonge duiven op de nalijn te spelen, dus zijn er weinig duiven in het samenspel. De beste hokken ontlopen elkaar echter niet en doen wel op het jonge duivenspel mee, dus weinig duiven weg maar wel van hoge kwaliteit.

Ik had het er gisteren nog over met één van de beste spelers van Nederland. Hoe mooi zou het zijn dat alle punten voor de nationale kampioenschappen gewoon uit de elf afdelingen genomen werden in plaats van samenspelen of rayons? Nu levert het een vertekend beeld op.

We hadden het ook nog over de secties en sectorale vluchten. We zijn het eens dat er meer samengevoegd moet worden qua NPO-vluchten. We lopen steeds verder achterop bij de Belgen wat internationaal aanzien betreft.

Met het kweekseizoen in het vooruitzicht hebben wij weer droog, goudkleurig erwtenstro op voorraad.

Wees er snel bij, want er is veel vraag naar deze bijna niet meer te verkrijgen kwaliteit erwtenstro. Deze kwaliteit is echt uniek.

€ 10,- per baal en op = op.

Alleen af te halen aan ons adres (Heul 79, 4741 RB Hoeven).

Ik ben benieuwd hoe 2020 gaat verlopen. De plannen van onze voorzitter zijn te vooruitstrevend voor de doorsnee duivenmelker die 60+ is en waarvan het enige uitje nog het bezoek aan het duivenlokaal is. Wie zal het zeggen. Zijn de vlieggebieden juist ingedeeld? Worden er niet teveel krabbers kampioen en omgekeerd? We gaan het meemaken.

Waar is de tijd gebleven dat je in september het vliegprogramma voor het volgende jaar kreeg? Het is zelfs al zo ver dat samenspelen verenigingen in een ander samenspel aanschrijven om bij hun te komen, om zo hun samenspel te redden. Dat daardoor een ander samenspel omvalt, daar kijkt men niet naar.

Ikzelf vind één vereniging per gemeente een mooie oplossing. Voor het vervoer kan dan de beste plek gekozen worden om in te manden. Eén vereniging per dorp kan niet meer vanwege het tekort aan leden. Dat er dan samenspelen van meerdere gemeentes moeten komen, is geen probleem. Hoe groter, hoe beter. Je kan dan gewoon in je eigen gemeente inkorven.

Dat we geen leden bij gaan krijgen met de vooruitstrevende plannen, staat vast. Het gros van de huidige liefhebbers is niet klaar voor de plannen en abracadabra wat ze wordt voorgeschoteld. Laat het NPO eerst eens proberen alles uit te leggen, zodat iedereen het snapt en de oudere leden zo lang mogelijk bij de sport betrokken blijven.

Dat er na jaren achterover leunen een frisse wind ging waaien binnen het NPO, is een goede zaak. Maar zoek sponsoren die aandacht besteden aan de sport, vervlieg mooie prijzen op semi nationale concoursen en geef dit aandacht in de pers. Met zulke dingen breng je de duivensport onder de aandacht.

In de jaren ’80 en ’90 was de duivensport populairder dan ooit. Toen werd er ieder weekend stevig gepoold en wilde je als liefhebber wel eens een gokje wagen op je favoriet. Er werden fietsen en hele varkens vervlogen in die jaren.

Ik ben blij dat ik ook die vorm van duivensport heb gekend. Soms denk ik daar met weemoed aan terug. Wat is de duivensport ondanks alle vernieuwingen toch snel van ons afgegleden. Het is en blijft verleden tijd en die zal nooit meer terugkeren.