In België zijn er momenteel verschillende problemen met adeno. Meestal duurt het dan niet lang meer voordat wij als hokken aan de grens ook problemen krijgen.

Normaliter gaat adeno na enkele dagen lichte voeding en eventueel een combikuur Belgamco-Cobel wel over, maar vorig jaar liep dat hier anders. Ik had een week de combikuur gedaan en daarna nog een week Flummy gegeven, maar dit mocht niet baten.

Op aanraden van Peter van Oerle heb ik daarna enkele dagen gekuurd met furoxine en dat hielp al na twee dagen. Ik heb me eens laten vertellen dat furoxine ook de werkzame stof was in het vroegere Altabactine, een super middel tegen de eerste varianten van adeno. Of dat waar is, weet ik niet.

‘Flauwekul’

Wat ik wel weet, is dat er geruchten rondgaan over het rotavirus. Veel dierenartsen doen het af als ‘flauwekul’ – iets wat dierenartsen nogal snel schijnen te doen als ze er geen medicijn voor hebben – maar is dat wel zo? Ik denk dat als je er mee komt te zitten, je het snel genoeg zal weten.

Hetzelfde geldt voor dierenartsen die roepen dat enten tegen paratyfus flauwekul is, omdat ze geen entstof ter beschikking hebben. Zij zouden zich eigenlijk moeten schamen, omdat ze daarmee noodlijdende duivenliefhebbers op het verkeerde been zetten. Preventief enten in combinatie met een kuur helpt wel degelijk, is mijn ervaring. Datzelfde geldt overigens voor schimmels, die topprestaties echt in de weg zitten.

Eigen bevindingen

Ik probeer sowieso altijd te schrijven vanuit eigen bevindingen. Dit is iets wat veel andere duivenmelkers niet doen of durven, omdat ze anderen zoveel mogelijk op het verkeerde been willen zetten.

Waar ik inmiddels ook achter ben, is dat een medicijn wat na drie dagen geen verbetering geeft, weggegooid geld is. Of de geschoolde dierenartsen het hier mee eens zijn of niet, interesseert mij niet. Nogmaals, dit is op basis van eigen ervaring.

Een natuurlijke weerstand tegen Tricho en luchtwegproblemen, daar kan ik me wel in vinden. Maar tegen paratyfus… Laat me niet lachen. Test het uit als je andere gedachten hebt, maar binnen enkele jaren loop je met het hoofd tegen de muur, dat weet ik zeker. Salmonella is nu eenmaal aanwezig waar veel duiven uit verschillende milieus samen komen.

Duivenkeurders

Ook kregen we het laatst over het keuren van duiven. Stuur degene die mijn 20 beste jonge duiven voor 2019 kan aanwijzen maar langs, dan verwijder ik de rest. Hij krijgt er per duif een mooie som geld voor, als hij het bij het juiste eind heeft. Zo niet, dan moet hij mij een mooie som geld betalen.

Kijk, de mooiste duiven eruit vissen lukt mij ook wel. Maar de goede eruit vissen, daarvoor zal er toch echt wat in hun genen moeten zitten. Ik heb in de 40 jaar dat ik duiven heb meer mooie, slecht presterende duiven gezien dan mooie, goed presterende duiven. Of waren de mooiste duiven op de vroegere tentoonstellingen ook altijd de beste?

Ik heb het vaker aangehaald; in sprookjes geloof ik al lang niet meer.

Bijna alle verenigingen gaan of zijn aan het fuseren. Het wordt allemaal steeds kleiner en de kosten worden moeilijker te behappen. Ook de vervoerders kunnen nu eenmaal niet voor vier manden de dorpen in blijven rijden met een trailer.

Na de verenigingen zullen de samenspelen volgen en binnen enkele jaren ook de afdelingen. Het is niet anders, wat de oude garde hier ook van vindt. Aan de andere kant mogen zij niet mopperen. De meeste van hen hebben de duivensport 50 jaar op een mooie manier mogen beoefenen, iets wat de jongeren onder ons nog maar af moeten wachten.

Over drie weken is de eerste wedvlucht. Zoals gewoonlijk staan we dan weer in een lange rij om in te manden, vaak zelfs buiten. Het voor- of nadeel is wel dat die rij elke week korter wordt, totdat we uiteindelijk bijna vooraan staan.

Na vijf weken houden een boel liefhebbers er weer mee op, omdat het niet is wat ze ervan verwacht hadden. Zij gokken dan hun kansen weer op de jonge duiven voor enkele vluchten. Zo beleeft iedereen de sport op zijn eigen manier, daar verander je niets aan. Ook het gezamenlijk napraten aan de bar na het inmanden is op veel verenigingen verdwenen.

Je ziet steeds meer Nederlandse hokken ontstaan in België. Veelal vermogende mensen kopen daar een huis en nemen een hokverzorger in dienst, die daar gaat wonen en de duiven verzorgen. Of dit allemaal goed is voor de Belgische duivensport, betwijfel ik.

Er zijn immers ook al vermogende Chinezen en Mexicanen naar België gekomen en waar die mee smijten, was onlangs te zien bij de verkoop van Verschoot. Die gasten lijken uit een bodemloze put te kunnen scheppen.

Het is aan de NPO om het spel in Nederland aantrekkelijker te maken, zodat buitenlandse liefhebbers ons ook serieus gaan nemen. Wat dat betreft is het goed dat er meer Nederlanders in België gaan spelen, om te laten zien dat Nederlandse duiven niet voor Belgische duiven onder doen.

Als ik mijzelf als profspeler zou beschouwen, was ik ook in België gaan spelen. De NPO zou actie moeten ondernemen en moet niet alleen de verenigingen, maar ook de afdelingen fuseren. Nederland kan best door de lengte en een keer doormidden, zodat we vier grote sectoren krijgen.

Het afdelingsspel (NPO vluchten) is niet meer van deze tijd. Die afdelingen zijn 20 jaar geleden ontstaan, dus het is tijd voor een herziening en een update in plaats van alles maar bij het oude te laten. Is dat niet hetgeen waar onze duivensport aan ten onder gaat momenteel?

Geen vernieuwing, nergens voor openstaan en bang zijn voor ontwikkeling of vooruitgang. We zijn al tientallen jaren bezig met bonnen verkopen voor allerlei goede doelen, een nobel iets, maar we moeten langzamerhand het geld van de bonnenverkoop in onze eigen sport gaan steken.

We moeten geen ellendig lange vergaderingen voeren met starre mensen die al decennialang op hun troon vastgeroest zitten, maar snel knopen doorhakken en dingen doorvoeren. Het is immers vijf voor twaalf wat de Nederlandse duivensport betreft.

De komende twee weken houdt hij mooi weer, dus kunnen de manden weer van zolder. Er zal flink opgeleerd worden door de mannen die het snelheidsspel naar zich toe willen trekken. Is het nodig? Voor onervaren duiven kan het geen kwaad. Zelf zie ik er het nut niet van in. Ik heb het vorig jaar namelijk ook niet gedaan en werd toen Provinciaal hokkampioen en Asduif op de snelheid.

Hier komt eind deze week alles met eitjes en dan kunnen ze nog tien dagen broeden, puur om te relaxen voor het nieuwe seizoen. Wel worden ze volgende week nagekeken bij De Weerd en enkele dagen op rantsoen gezet. Tijdens de opkweek van de jongen hebben ze namelijk volle bak gehad en op eitjes gebroed.

Duiven kunnen echter wel beter iets te zwaar aan het vliegseizoen beginnen als te licht. Het vlees zal er namelijk eerder afgaan dan bijkomen gedurende het vliegseizoen.

Open hokken

Hier staan jaarrond de hokken, ramen en plafonds open, ongeacht de weersomstandigheden. Verwarmen doe ik niet. Zelfs bij de jonge duiven heb ik grote rennen en een inpandige spoetnik laten maken. De huidige spoetnikken met plexiglas gaan eraf en exemplaren volledig van gaas komen hiervoor in de plaats.

Zuurstof is goed voor mens en dier. En kou dan? Wat kou betreft sluit ik me aan bij de denkwijze van de Fries Theo Pander. Kou is slechts een emotie. Tocht is gemener, maar zolang er voldoende beschutte plaatsen in het hok zijn, hoeven de duiven niet in de tocht te zitten.

Bij onze jeugdige WHZB kampioen Christian van de Wetering heb ik met eigen ogen gezien dat ook daar de duiven gehele dagen in een open hok zitten. Het enige verschil is dat Christian het plafond dicht heeft, en ik niet.

Dat het bij mij hard kan waaien, heeft Henri van Doorn onlangs ondervonden toen hij hier was. Ik zit hier altijd in een harde windstroom die over het land trekt. Mijn duiven hebben met een klein beetje wind al heel wat moeite met landen. Daar komt bij dat mijn hokken tegen een hoge loods staan, wat landen extra moeilijk maakt. Maar goed, ook daar moeten ze maar aan wennen.

Het vliegseizoen nadert en iedereen komt weer met vragen over hoe of wat te doen. Het beste is een simpel plan opstellen en daar niet van afwijken.

Het is nu tijd om de gezondheid van je duiven te laten inspecteren door een dierenarts met kennis van zaken. Op basis van de onderzoeksresultaten kun je actie ondernemen, of niet. Voorbehoedende kuurtjes is met een kanon op een mug schieten. Hiermee verzwak je de kolonie onnodig. Het is beter om pas te handelen als ze daadwerkelijk iets mankeren.

Na één nacht in de mand is het mijns inziens weggegooid geld om de duiven na thuiskomst iets te geven. De kans op besmetting is dan immers niet zo groot. Na twee nachten in de mand daarentegen wel. Ze worden dan gevoerd en krijgen drinken en daar liggen besmettingen op de loer.

Voeding en supplementen

Ik gebruik supplementen zoals Naturaline, Mariën’s siroop, mineralen- en conditiepoeder, maar ook oregano olie van Ropa-B. Dit zijn stuk voor stuk producten die de weerstand verhogen, terwijl veel medicijngebruik de weerstand juist vermindert.

Qua voeding krijgen ze hier twaalf maanden per jaar Championsmix gemengd met NPO-mix, dus de darmen van onze duiven worden nooit verstoord door ze alle dagen een andere mengeling voor te schotelen.

Ik heb het vaker gezegd: zoek het in hoofdzaken zoals goede duiven en een goede verzorging, niet in bijzaken zoals poedertjes of wondermiddelen. ‘Goede duiven’ is daarbij een breed begrip. Wanneer zijn het goede duiven? Als ze presteren lijkt mij, maar dan moeten ze ook nog goed kweken en doorkweken.

“Goede duiven moet je krijgen” wordt vaak gezegd door mensen die te gierig zijn of om wat voor reden dan ook nooit iets aan willen schaffen. Ik kan je vertellen dat ik de meeste van mijn goede duiven zelf heb opgezocht, en dat ze niet vaak in mijn handen zijn geduwd.

Al is het natuurlijk wel zo: je kan de duurste fiets op aarde kopen, dan nog ben je geen wielrenner. Je zal het dus ook in de vingers moeten hebben.